Festival walk - daanhalma goes HK deel 2

Qin ai de du zhe! Beste lezers. Trouwe lezers.
Het begon allemaal op een vliegveld, deze trilogie. Hong Kong International Airport was het decor waar daanhalma goes HK geboren werd, en het zal jullie misschien verrassen, maar in deel twee gaan we terug naar deze roots, want ook dit verslag begint op Hong Kong International Airport. 22 Oktober stond mijn derde Azië trip op het punt te beginnen, en ik heb nog nooit iets zo last minute besloten. Laten we twee dagen terug gaan, naar Billy Boozers.

In Billy Boozers gebeurt altijd iets. In Billy Boozers werd besloten om naar Singapore te gaan, in Billy Boozers kunnen de spontane studenten feestjes ontstaan, en 'Monday Billy Boozers' is hier een zin geworden die iedereen elke week tegen elkaar herhaald. Billy Boozers was dan ook niet al te verrassend de plaats waar werd besloten om naar Taipei te gaan, de hoofdstad van Taiwan. Ik heb eerder gesproken over Billy Boozers, de kroeg die op nog geen 5 minuten van onze kamers te vinden. Ik had net een potje lopen voetballen met een aantal vrienden en wat Hong kong locals, toen ik mijn mobiel checkte of ik nog iets boeiend de komende week had. En ik werd even stil. Zag ik dat goed? Had ik de komende week maandag tot donderdag vrij?! Ja ik droomde niet, ik had bijna een hele week vrij, wat moest ik met die tijd gaan doen. Omdat ik hier maar 4 maanden zit, is tijd een kostbaar begrip. Er moest actie worden ondernomen, en hoe kan dat beter dan met een biertje in de hand in Billy Boozers, op een zaterdag avond.

Eerst moest ik bepalen waar ik naartoe wilde. Taipei, dat stond hoog op mijn lijstje, kon ik mooi Marianne een bezoekje brengen, die studeerde daar niet voor niets 4 maanden. Marianne is een vriendin van mijn vereniging in Rotterdam, en was enthousiast toen ze hoorde dat ik die kant uit wilde komen. Maar ging ik alleen??

In Billy Boozers sprak ik Angie, een chinees meisje uit Canada, en laat nou het toeval dat zij ook 4 dagen vrij was en naar Taipei wilde! Hoewel ze een belangrijke meeting had dinsdagochtend, besloten we na een paar extra biertjes dat ze een dag later, dinsdag, zou komen en hebben we vervolgens alles besproken. Omdat HK Airlines wat vreemd deed heb ik maandag op de dag van vertrek mijn tickets geboekt, geprint, de bus naar Hong Kong International airport genomen, en zo komen we terug bij het begin van dit verslag. Het paste allemaal net wat betreft tijd, maar dan heb je ook wel wat.

Taipei was een supermpoie ervaring, de mooiste reis tot dusverre. Ik heb er zoveel gedaan. Het begon in de bus naar mijn hotel, waar ik het beste gesprek ooit heb gevoerd: met een doof Meisje die Engels aan het leren was, en dus bijna geen engels kon. Mijn manderijn is ook nog niet in een dergelijk gevorderd stadium dat ik met haar een gewoon gesprek had kunnen voeren als ze niet doof was geweest, maar met gebaren en met een boek van haar hebben we meer dan 25 minuten gecommuniceerd. Een bizarre en leuke ervaring, wat ging Taipei mij nog meer brengen?

S' avonds ben ik samen met Marianne, nadat ze me in mijn hotel had opgehaald, naar de 'night market' geweest, waar ze lekker eten en drinken op straat verkochten, een heleboel spulletjes om te kopen aanboden, gokhallen waar we onder andere hebben gebasketbalt, er was een super gezellig sfeertje en het is een echte aanrader van zowel Mariannne, mijn tourgids op mijn mobiel, en studenten die ik vanuit Hong Kong daarover had gesproken. De volgende dag stond iets anders leuks te wachten: Waar normale touristen alle hotspots van een land afgaan om niks te missen, ben ik met Marianne naar haar Universiteit geweest, waar ze tot mijn verbazing allemaal fietsten (heb geen fiets in Hong Kong gezien sinds ik hier ben) en wat naar mijn mening veel mooier was dan elke campus die ik tot nu toe heb bezocht.

Aan het begin van de avond hebben we Angie opgepikt, en zijn we met Marianne en haar vrienden uit eten geweest, en wat is het eten daar geweldig! Naast het eten hebben we een avond Karaoke gedaan, we zijn uitgeweest in een club met alleen maar studenten, ik heb samen met Angie de op twee na hoogste toren ter wereld bezocht, de Taipei 101, en het leukste moest nog komen. We zijn namelijk naar Da'an District geweest, echt waar: één van de grootste en één van de leukste districten van Taipei is vernoemd naar de schrijver van deze trilogie, ook al zullen mensen van Taipei jullie willen doen geloven dat hij naar dat district is vernoemd, maar dat is natuurlijk niet zo. Dat zou de wereld op zijn kop betekenen als je het mij vraagt.

Na vier mooie dagen zijn we terug naar Hong Kong gevlogen, toch wel een beetje ons thuis geworden in al die maanden. Als ik hier over de residence loopt waar alles studenten wonen, is het gewoon één grote 'exchange familie' die daar woont, gelukkig heb ik hier geen tijd om te denken aan de datum dat ik terug naar ons koude kikkerlandje moet, want elke dag is hier wel iets te doen. Zo he ik hier voor het eerst echt halloween gevierd, wat vrij groot is in Hong Kong, en waar ik dus ook verkleed ging. Het leuke van onze residence is dan om op haloween avond zelf met zijn allen op één van de grasveldjes af te spreken, allemaal verkleed, samen een biertje drinken, samen foto's maken, samen lol hebben.

Lol heb ik ook zeker gehad het weekend na halloween, toen ik met Malte, een Duitse vriend, Thordis, een Duitse meid, en twee meiden uit Hong Kong die luisteren naar de mooie namen Yoki en Jenny, gratis naar Disney land ben geweest. Ook al klinkt Yoki enigzins Chinees, iedereen uit Hong Kong en China heeft een Westerse naam, zodat het makkelijker is te onthouden voor ons, daarom heb ik besloten een Chinese naam aan te nemen: Da'an, vernoemd naar het district in Taipei, wat grote vrede (volgens Wikipedia grote veiligheid) betekend. Niet gek bedacht door pa en ma dus.

We gingen dus naar Disneyland. Niet omdat het heel bijzonder is, het is zelfs veel kleiner dan elke andere Disney op deze wereld, en had niet veel speciale attracties (de Space mountain was gesloten omdat de Halloween decoratie werd verwijderd). Nee, we gingen omdat Jenny in Disneyland heeft gewerkt, en kon ons gratis naar binnen krijgen, en als echte Hollander zeggen wij daar natuurlijk geen nee tegen. Bovenal was het supergezellig, het was super mooi weer, dus een hele geslaagde dag.

Niet al te lang nadat ik naar Disneyland ben gegaan begon het voorzichtig aan iets frisser te worden. Het is hier tot na half november heerlijk weer geweest, en dat is nog steeds. Maar met de weersomslag begon ook een nieuwe periode voor Hong Kong: De voorbereidingen voor Kerst. Want als kerst ergens groots wordt gevierd, en als ergens bedrijven, winkels,
en zelfs winkelcentra met elkaar gaan wedrijven om zo vroeg mogelijk in de picture te komen bij alle potentiële bezoekers tijdens de mooiste tijd van het jaar, dan is dat wel in Hong Kong.

Dagelijks loop ik door de Festival walk, zo'n winkelcentrum die daar leuk in mee gaat. Festival walk is niet zomaar een winkelcentrum, het is ons winkelcentrum, van de studenten van de City University hier, want het zit op nog geen 5 minuten lopen van onze residence. Het is een winkelcentrum met een grootte waar je zeker u tegen zegt, ik ben er de eerste weken, misschien wel de eerste maand regelmatig verdwaald. Ze hebben er werkelijk alles, zeker de McDonalds helemaal bovenin is een trekpleister voor studenten.

Met de kerst nog ver weg, maar wel scherp in het vizier, zijn de eerste voorbereidingen voor deze tijd al vol in gang gezet. Er worden kerstballen en kerst klokken opgehangen met de grootte van een skippybal, er staat een glimmendevleugel (piano) op één van de lagere verdiepingen, en de kerstboom: daar moet je de foto's bij bekijken, die is gigantisch, en gesponsord door niets en niemand minder dan Swarovsk. Overal loopt personeel al met kerstmutsen rond, als je niet beter zou weten zou je denken dat het in Festival Walk meer dan een maand lang Kerst wordt gevierd.

Om met een echte cliffhanger af te sluiten, kan ik alvast verklappen dat deel drie van de trilogie me weer naar een andere plek meeneemt ver weg van Hong Kong, welke plek dat zal zijn zullen alleen insiders het antwoord op weten, en als je wilt weten waar dat is en hoe dat afloopt, blijf me vooral volgen, via facebook voor alle foto's uiteraard, en via deze blog omdat ik het superleuk vind en super op prijs stel dat jullie mijn verslagen lezen en reageren.

Voor nu zeg ik Zaijian, tot ziens, tot deel drie van daanhalma goes HK!